เธอใช้น้ำหอมกลิ่นนั้น
ฉันเคยเกลียดกลิ่นนี้มาก
แต่ตอนนี้ชอบแล้ว
นายก็ตัวหอมเหมือนกัน
แต่ฉันไม่ได้ใช้น้ำหอมนะ
ก็หอมกลิ่นเดิม ๆ นั่นแหละ
จะว่าไป นายได้กลิ่นอะไรไหม
กลิ่นอะไรเหรอ
แย่แล้ว
โอ๊ยทำไงดี พังหมดเลย
น้ำระเหยไปหมดแล้ว
อย่าจับ มันยังร้อนอยู่
เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง
เสร็จแล้วไปกินเค้กกัน
อืม
- ทำไมมีเทียนอันเดียวล่ะ - เพราะเป็นครั้งแรกของเราไง
เป่าเลยไหม
เอาสิ
หนึ่ง สอง สาม
หมดแก้ว
หา
ไม่มีแอลกอฮอล์หรอก
รับไปสิ
อะไรเหรอ
ฉันซื้อมาให้นายน่ะ
ฉันอยากขอบคุณนายไง
ที่นายอุตส่าห์รอฉัน ทั้งที่โดนปฏิเสธไปสองครั้งแล้ว
เปิดดูสิ
- ขอบใจนะ - นิดหน่อยเอง
ว่าไงพี่
- นายอยู่ไหน - ครับ
ไหวไหมเนี่ย เกิดอะไรขึ้นกับสาวคนนั้นบ้าง
พี่จะพูดเสียงดังทำไม
เพราะที่ร้านเสียงดังไง
สรุปว่าเป็นยังไงบ้าง
ไม่เวิร์กใช่ไหม
เปล่าครับ ก็...
เวิร์กดี
มีข่าวดีแล้วทำไมไม่รีบบอก
ใครเหรอ
เดี๋ยวผมค่อยโทรหา บาย
เฮ้ยเดี๋ยว ๆ
บอกว่าใครหน่อยก็ไม่ได้เหรอ
พี่ยูจินโทรมา
เขาก็อยู่กับฉันด้วย ตอนที่ฉันดื่มคืนนั้น
นายคิดว่าเขาจะว่าไงบ้าง...
ถ้าเขารู้เรื่องของเรา
ก็คงไม่พูดอะไรมากหรอก
พี่เขาต้องยินดีด้วยอยู่แล้ว
ไม่ต้องกลัว ฉันไม่บอกเขาหรอก
บอกตรง ๆ ฉันกลัวว่า คนอื่นจะรู้มาก ๆ
แต่ว่า...
มันก็น่าเศร้านะ ที่เราต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ ...
จากคนอื่นแบบนี้
ฉันรู้สึกผิดด้วย ที่เหมือนกักขังนายเอาไว้
ไม่เป็นไรหรอก
เราบอกทุกคนเลยดีไหม
ฉันอยากบอก
ฮยอนจอง รุ่นพี่อูยอง และแม่ของนาย
มีคนคอยเชียร์เราตั้งสามคนแล้ว
ฉันว่าสามคนก็ถือว่าเยอะเหมือนกันนะ
อย่าฝืนตัวเองสิ ฉันโอเคจริง ๆ
ไม่สิ
ฉันว่าฉันทำได้
(ตอนที่ 15 โดคยองซอกคือแฟนของฉัน)
คังมีแร เธอทำได้
สู้ ๆ
ทำไมเหรอ
หา
อ๋อเปล่าหรอก
อ้าว พวกเธอมาด้วยกันเหรอ
- ใช่ ๆ เราเป็น... - ข้าศึกบุกแล้ว ไปก่อนนะ
เขาถามแค่เรามาด้วยกันหรือเปล่า มันคงจะแปลก ๆ นะ...
ถ้าจะบอกว่าเป็นแฟนกัน
ไม่ต้องไปฝืนหรอก
เอาไว้ใครถามก็ค่อยบอก
ก็ได้
แต่ฉันว่าคงไม่มีใครถามหรอก
คนไม่ได้สนใจเรื่องของเรามากมาย เหมือนที่คิดไว้เนอะ
- ไปกัน - โอเค
- สวัสดีค่ะ - หวัดดี
อึน เธอสนิทกับซูอาไหม
คะ
นางเป็นคนยังไง
พี่ถามทำไมเหรอคะ
ฉันเห็นนางไปเจอพี่แทยอง เป็นการส่วนตัวเมื่อสองวันก่อน
อยู่ด้วยกันสองคน
คะ
แล้วพี่จองฮยอบกับคิมชันอูก็ตีกัน เมื่อวันก่อน เพราะนางเป็นต้นเหตุ
นางบอกทุกคนว่าชอบคยองซอก
แต่ก็ยังไปเจอผู้ชายคนนู้นคนนี้ไปทั่ว
เธอว่ามันแปลก ๆ ไหม
ก็...
ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ
อย่าถามน้องเลย ฉันว่าเราถามซูอาตรง ๆ เลยดีกว่า
เธอคิดว่านางจะบอกเราตรง ๆ ไหมล่ะ
แค่พี่แทยองไม่รับสายฉัน ฉันก็ว่าแปลกมากแล้ว
ซูอา ตอนนี้เธออยู่ไหม
ซูอา
เธอดูสวยทุกมุมเลยนะ
นายช่วยหยุดถ่ายรูปฉัน โดยไม่ขออนุญาตก่อนได้ไหม
การแอบถ่ายคนอื่นแบบนี้ มันผิดกฎหมายนะ
เจอกันนะ
เธอมีธุระอะไรเหรอ
นายยังแอบถ่ายรูปฉัน โดยไม่ขออนุญาตหรือเปล่า
- อะไรนะ - นายแอบถ่ายฉันใช่ไหม
นายเป็นคนโพสต์รูปพวกนั้น ลงในเน็ตใช่ไหม
ไม่ใช่นะ
ฉันก็แค่ส่งให้เพื่อนสนิท ๆ ดู ในกรุ๊ปแช็ตไม่กี่คน
ฉันไปแจ้งตำรวจเอาผิดนาย จนนายกลายเป็นอาชญากรเลยดีไหม
อาชญากรเหรอ
นายคิดเองเออเองไปฝ่ายเดียว แล้วก็มาแก้แค้น
ฉันรู้อยู่ว่านายประหลาด แต่ก็ไม่นึกว่าจะโรคจิตแบบนี้ด้วย
นี่เธอ
มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าคะ
เปล่าหรอกค่ะ
ไปลบรูปที่นายโพสต์ด้วย
แล้วก็อย่าบอกใครดีกว่านะ
อะไรนะ
อะไรวะเนี่ย
(ลบ)
ซูอา ๆ
เธอไม่เคยชอบโดคยองซอกเลย
ใช่ไหม
พูดอะไรของนาย
ถามอะไรโง่ ๆ
ทุกคนได้เรียนรู้การสร้างสรรค์ กลิ่นเฉพาะตัวของแต่ละคนกันไปแล้ว
และวันนี้เราจะมาเรียนรู้ การทำน้ำหอมของตัวเอง...
โดยใช้สิ่งที่เราได้เรียนรู้มาค่ะ
ทุกคนเริ่มกันได้เลยนะคะ
- ค่ะ - ครับ
ไม่ต้องคิดอะไรให้มากมายนะคะ
แค่ลองสร้างสรรค์ กลิ่นที่ตัวเองชอบมากที่สุดก็พอ
ฉันคิดว่า...
พอได้ลองทำดูแล้ว ฉันไม่ได้ชอบน้ำหอมขนาดนั้นหรอกค่ะ
ทำไมเหรอคะ
ฉันคิดว่ากลิ่นธรรมชาติของคนเรา มันดีกว่าน้ำหอมค่ะ
ของเดิม ๆ ตามธรรมชาติ ดีกว่าของปรุงแต่งเสมอค่ะ
แต่ทุกคนก็มีความชอบ ที่แตกต่างกันนะคะ
ทุกคนสามารถเอาน้ำหอม ที่ทำวันนี้กลับบ้านได้
รอให้น้ำหอมเซ็ตตัวอีกสามสัปดาห์
จนมีกลิ่นหอมเข้าที่ แล้วค่อยเอามาใช้นะคะ
หรือว่าใครจะลองทำ เป็นน้ำหอมคู่ก็ได้นะคะ
คะ
ไม่ใช่แฟนกันเหรอ
ขอโทษนะคะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง
เปล่าหรอกค่ะ
เราเป็นแฟนกันค่ะ
เธอคือแฟนผมครับ
ใช่ไหมล่ะ ฉันก็ว่าฉันมองไม่ผิด
แม่เจ้าโว้ย
โอ๊ย ๆ คือยังไง
ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย
ก็ยังไม่นานหรอกค่ะ
สุดยอดเลย
เพราะงี้ใช่ไหม เมื่อเช้าถึงมาด้วยกัน
ตั้งแต่เมื่อไรล่ะเนี่ย
ก็เมื่อไม่นานมานี้เอง
พวกเธอตัวติดกันตลอด
วันนั้น นายไปเดตกับมีแรใช่ไหม...
ที่บังเอิญเจอฉันกับยุนบยอลน่ะ
- ใช่ครับ - โอ๊ย ตาย ๆ
นายก็น่าจะบอกเรานะ ว่ามาด้วยกันสองคน
ใจตกไปอยู่ตาตุ่มเลยละสิ
ฉันกะแล้วว่ายังไงก็ต้องลงเอยด้วยกัน พวกเธอเหมาะกันดีนะ
เราเหมาะกันดีเหรอ
น่าอิจฉาจัง
ฉันก็อิจฉาเหมือนกัน
เอาจริง ฉันไม่เข้าใจเลย
เขาไปเลือกมีแร แทนที่จะเลือกเธอได้ไง
แล้วที่อวย ๆ ว่าเหมาะกันดี นั่นพูดจริงเหรอ
น่าสมเพชที่สุด
ฉันก็กลัวไปเอง
แล้วทำไมเธอถึงกลัวล่ะ
เธอบอกให้เรามากินข้าวข้างนอก แล้วเดินจับมือกันริมถนน ไม่ใช่เหรอ
หืม
อืม
ยังมีเหตุผลอื่นอีกไหม
ก็ซูอาอาจจะรู้สึกไม่ดี ถ้าเห็นเรากินข้าวด้วยกัน
แล้วทำไมเธอต้องแคร์ด้วยล่ะ
- ก็นิดนึงไหมล่ะ - ฉันคิดแบบนี้มาตลอดเลยนะ
ฉันอยากให้เธอใจดีน้อยกว่านี้หน่อย
ฉันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้นนะ
ดีกว่านี้อีกนิดก็เรียกว่าโง่แล้ว
อะไรนะ
- ตานี่ - เห็นไหม ไม่เจ็บเลย
โทษ ๆ เจ็บเหรอ
เห็นไหม ไม่เจ็บเลย
- ตาบ้า - กินอะไรกันดี
ร้านนั้นดีไหม
เอาสิ
เธอโอเคไหม
หมายความว่าไงเหรอคะ
ฉันก็แค่สงสัยว่าเธอ กินดีอยู่ดีไหม
ฉันก็ยังไม่ได้คบกับเขาสักหน่อย
ฉันไม่เป็นไร
จริงด้วย สบายดียิ่งกว่าอะไร
มาตรฐานเขาต่ำกว่าที่ฉันคิดไว้นะ
- อะไรคะ - หยุดพูดแบบนี้สักทีได้ไหม
ศักดิ์ศรีสูงเสียดฟ้าเลยเนอะ
ยิ่งรู้จักนางก็ยิ่งแปลก ว่าไหม
เรื่องมันจิ๊บจ๊อยมากเลย
ฉันขอโทษนะที่รบกวนนายมาตลอด
ฉันก็ไม่ได้ลำบากขนาดนั้น
- อร่อยเนอะ - ใช่
ทำอะไรน่ะ
อะไรล่ะ ก็เขาแย่งอาหารฉันไง
ทำไมเหรอ
เปล่าหรอก
ตอนนี้อยู่ในช่วงสอบเหรอ
เห็นนักเรียนมากันเยอะเลย
เมื่อก่อน ฉันเคยอิจฉาอะไรแบบนี้มากเลยนะ
ฉันอิจฉาที่เด็กหญิงเด็กชาย
ได้ออกมาหาอะไรกินด้วยกัน หลังเลิกเรียน
ก็ไม่ใช่ว่าฉันอยากออกมา กับเด็กผู้ชายหรอก
แค่ฉันไม่เคยได้ทำอะไรแบบนั้น เหมือนคนอื่นเขาบ้างเลย
- ก็ทำสิ - หืม
ทำเลยสิ เธอยังมีชุดนักเรียนอยู่ไหม
ทิ้งไปหรือยัง
ยังนะ น่าจะยังมีอยู่ที่บ้าน
นายจะให้ฉันใส่ชุดนักเรียนมาเหรอ
ของฉันก็น่าจะยังอยู่เหมือนกัน
- นายก็จะใส่ด้วยเหรอ - เธอจะใส่คนเดียวไหมล่ะ
พ่อลูกน่าจะมีเรื่องอะไรบางอย่าง
เดี๋ยวแม่จะดูแลคยองฮีให้นะ
แม่เชื่อว่าลูกดูแลตัวเองได้
ลูกแวะมาบ้านแม่ได้ตลอดเลยนะ
("ลูกสาวนายกเทศมนตรี โดซังวอน อวดรวยในไลฟ์สด")
("นายกโด ซื้อกระเป๋าแพงหูฉี่ ให้ลูกสาวใช้")
- นั่นไง ๆ มีคนลงมาแล้ว - ลุย ๆ
ท่านนายกไม่อยู่ครับ เชิญกลับไปได้แล้วครับ
ท่านอยู่ไหนครับ
ท่านรู้เรื่องรายการของลูกสาวไหมครับ
เธอเป็นคนซื้อกระเป๋านั่นเอง หรือท่านเป็นคนซื้อให้คะ
- ช่วยตอบด้วยนะคะ - บอกเราหน่อยนะครับ
- ท่านนายกเทศมนตรีอยู่ไหนคะ - ตอบหน่อยนะครับ
- ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ - บอกเราหน่อยค่ะ
ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ฉันจะไปถามนางว่า นางไปหาพี่แทยองทำไม
ต่อให้เราถาม นางก็ไม่บอกความจริงหรอก
นางไม่ยอมรับหรอกว่าไปปั่นหัวเขา
คนจะคิดว่าเธอโกรธที่โดนทิ้ง
แล้วไปลงกับนางนะ
แต่อย่างน้อยฉันก็อยากรู้ ว่านางจะอ้างอะไรอีก
แทฮี
นางทำอะไรน่ะ
นางอ้วกล้วงคอหลังกินข้าวเหรอ
ไหนนางบอกกินเท่าไรก็ไม่อ้วน
ก็ถ้ามาอ้วกออกหมด มันจะอ้วนไหมล่ะ
ฉันก็ว่าอยู่แล้ว ว่ามันเป็นไปได้เหรอ...
ที่นางน้ำหนักไม่ขึ้นเลย ทั้งที่กินเยอะขนาดนั้น
จริงด้วย ฉันเห็นนางบอก มาแปรงฟันหลังอาหารทุกมื้อ
แต่ที่จริงคือมาล้วงคอเหรอ
เหลือเชื่อจริง ๆ
โทษนะคะ พี่ ๆ เข้าใจผิดแล้วค่ะ
ฉันเคยเห็นเธออ้วกเหมือนกันค่ะ
เธอบอกว่าเธอเป็นคนคลื่นไส้ง่ายค่ะ
บางครั้งฉันก็เป็นเหมือนกัน
ไม่ใช่หรอก ฉันเห็นเธอดูทุกห้องเลย ว่ามีคนอยู่หรือเปล่า
พอไม่เห็นคนก็เลยไปอ้วก
เห็นกับตาเลยนะ
ตายจริง
- เห็นนางทำหน้าทำตาไหม - เฟียซมาก
ซูอา เดี๋ยวก่อน
ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องกลัว ไม่มีใคร...
เธอนี่ยั่วโมโหเก่งจริงนะ
- เธอสงสารฉันเหรอ - ไม่ใช่แบบนั้น
คิดว่าพอคบกับคยองซอกแล้ว
เธออยู่สูงขึ้นมากนักหรือไง
เธอคิดว่าชนะฉันแล้วเหรอ
น่าขำ
ถ้าเธอไม่ไปทุบหน้ามา...
เธอคงไม่มีโอกาสได้คบกับเขาหรอก
ต่อให้เขาบอกว่าชอบเธอ
เธอก็ไม่มีทางคบกับเขาได้
เธอทำศัลยกรรม มาทุกส่วนทั้งใบหน้า
ยังมาทำเป็นแอ๊บว่าตัวเอง ไม่ได้สนใจเรื่องความสวยอยู่อีกเหรอ
อย่าเสแสร้งใส่กันเลยดีกว่านะ
ไม่ต้องสะเออะมาเป็นห่วงฉันด้วย
ฉันไม่ได้เป็นห่วงเธอ
แล้วเธอเป็นใครถึงมาตัดสิน ว่าฉันชอบเขามากน้อยแค่ไหน
เธอรู้ได้ไงว่าฉันจะกล้า หรือไม่กล้าคบกับเขา
ถ้าฉันรู้ล่ะ
อ้าว มาแล้วเหรอ
ซูอา
นางเหวี่ยงแรงมาก เพราะเราจับได้ว่านางไปล้วงคอ
ก็คงจะอายละมั้ง
เธออยู่กับซูอาตลอด เธอไม่รู้เลยเหรอ
ที่เพื่อนเธอบอกไปแปรงฟัน จริง ๆ คือไปล้วงคอนะ
ซูอา
ฮยอนซูอา!
ดูดิ
ฉันเตือนนายไปแล้วนะ ลบเดี๋ยวนี้
- ลบอะไร - บอกให้ลบไง!
พูดอะไรของเธอ
เราถ่ายเซลฟี่กัน เพราะวันนี้ เราอบรมวันสุดท้ายแล้ว ทำไมเหรอ
ฮยอนซูอา
เธอคิดว่าฉันยังคอยตื๊อเธอ เพราะฉันชอบเธอเหรอ
ฉันมีรูปเธอแค่สามรูป แล้วฉันก็ลบไปหมดแล้ว
แล้วก็ปิดกรุ๊ปแช็ตไปแล้วด้วย
พอใจยัง
โดคยองซอกนี่ก็ มองคนเก่งเหมือนกันนะ
เขาฉลาดนะที่เลือกคังมีแร ไม่ใช่เธอ
ทำไมเธอต้องทำกับวอนโฮ ขนาดนั้นด้วยล่ะ
เขาเคยชอบเธอมากจริง ๆ นะ
ฉันเข้าใจดีว่า เธอไม่สมหวังกับคยองซอก
แต่เธอเอาความผิดหวัง มาลงกับเขา ก็ได้เหรอ
ฉันผิดงั้นเหรอ
เขาจะบอกว่าฉันผิดใช่ไหม
แปลกจังเลยแฮะ
ไม่น่าจะอยู่ตรงนี้หรอกมั้ง
อ้าว อยู่ด้วยแฮะ
ฉันแทบไม่อยากเห็นมันแล้วแท้ ๆ
โอ๊ย ร้อนจัง เหงื่อท่วมตัวแล้ว
ซื้อมาเยอะเลยแฮะ ช่างเผื่อแผ่จริง ๆ
โอ๊ย อิ่มจนท้องจะแตก
มาแล้วเหรอ
ทำไมเหงื่อชุ่มขนาดนี้ ออกกำลังกายมาเหรอ
ใช่
ใช่ ๆ ฉันยืดเส้นยืดสายอยู่
ช่วงรู้ฉันรู้สึกอ้วนขึ้น
นี่เธอ แค่โลสองโลไม่ทันรู้สึกหรอก ก็เธอสูงซะขนาดนี้
ส่วนฉันนี่น้ำหนักขึ้นครึ่งโล ก็เหนียงออกแล้ว
มาทำอะไร
มาดูว่าชีวิตพ่อแก เละเทะขนาดไหนเหรอ
("แดจินเดลี่")
แม่แกหาเรื่องแก้แค้นพ่อจนได้
คยองฮีไม่น่าหนีไป แล้วถอดหน้ากากบ้านั่นเลย
ไม่งั้นเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
พ่อบอกให้คยองฮีตั้งใจเรียน แต่น้องแกก็ไม่ทำตาม
กลับไปเสียเวลา ทำอะไรบ้า ๆ อยู่ในห้อง
น่าสงสารน้องจริง ๆ นะครับ
อะไรนะ
ผมรู้สึกผิดกับน้อง
แกหมายความว่าไง
น้องอยากให้เรารักและเอาใจใส่
แต่ผมก็ใส่ใจน้องได้ไม่มากพอ
แม่ไม่ได้ทำอะไรเลย
มันคือความผิดพ่อทั้งนั้นครับ
ถ้าจะมาพล่ามก็ไปซะ
งั้นผมไปก่อนนะครับ
- ยังไม่ได้กินข้าวเหรอ - ใช่
อะไรกัน ไม่ทันไรก็ทะเลาะกันแล้วเหรอ
เปล่าซะหน่อย
แล้วทำไมเธอไม่กินข้าวกับเขาล่ะ
คยองซอกบอกว่า เขาต้องรีบไปธุระน่ะสิ
นี่เธอ
ฉันบอกทุกคนไปแล้วนะ
เรื่อง
เรื่องที่คบกับเขาไง
เฮ้ย จริงเหรอ แล้วพวกเขาว่าไง
ต่อหน้าก็ไม่ได้อะไรมากหรอก
แต่พวกเขาก็ยินดีด้วยนะ
ดีจัง อย่างงี้ค่อยโล่งหน่อย
ฉันรู้สึกเหมือน ทำให้เธอห่วงอยู่ตลอดเลย
พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย
เมื่อก่อนฉันก็ทำเธอ ลำบากแทบตายเหมือนกัน
เธอต้องสอนเลขฉันด้วยไง
อ๋อ จริงด้วย
ฉันต้องอธิบายอยู่ตั้งสามรอบแน่ะ
อย่ามั่ว แค่สองรอบเองย่ะ
มีครั้งหนึ่งมั้ง ที่ฉันต้องสอนอยู่ตั้งห้ารอบ
จะทับถมกัน ก็ช่วยนับเลข ให้มันถูก ๆ หน่อยนะ
เงียบ ๆ สิจ๊ะ
อย่าร้องนะ
เพื่อทำตามฝันวัยมัธยม ฉันต้องทำขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
โห
อย่างกับนายแบบชุดนักเรียนแน่ะ
เธอด้วย
เธอสวยมากเลย
ไม่นึกว่าจะพูดแบบนี้เป็นด้วย
ทำไมเธอออกมาเร็วล่ะ
ฉันอยากรีบออก ตอนฮยอนจองยังไม่ตื่นไง
ไม่งั้นโดนล้อตายเลย
ว่าแต่เราจะไปไหนกันเหรอ
ฉันเข้าใจว่าเรา บอกคนอื่นแล้วก็จริง
แต่ถ้าไปเจอคนรู้จักเข้า จะทำไง ฉันว่าแบบนี้...
งั้นไปแถวโรงเรียนเรา สมัยม.ต้นกันไหม
หา
ฉันก็อยากไปเยี่ยมอยู่เหมือนกัน
จริงเหรอ
แต่ฉันไม่มีความทรงจำดี ๆ กับที่นั่นเลยน่ะสิ
เธอไม่อยากไปเหรอ
งั้นเธออยากไปไหนล่ะ
เปล่า ๆ ที่นั่นแหละ ไปที่โรงเรียนกัน
ไปสิ
แถวนี้เปลี่ยนไปเยอะเลยเนอะ
ใช่
บางอย่างก็เปลี่ยนไป บางอย่างก็เหมือนเดิม
ตอนเราเรียนอยู่ เราเคยเดินเจอกันตามถนนบ้างไหม
ฉันแทบไม่เคยมาแถวนี้เลย
พอเลิกเรียน ฉันก็กลับไปหมกตัวที่ห้องตลอด
ฉันก็ไม่ต่างกัน
งั้นวันนี้เดินให้ทั่วเลยเนอะ
เราใส่ชุดนักเรียนจับมือกันได้เหรอ
เด็กม.ต้นก็จับมือกันเยอะแยะนะ
ก็จริงของนาย
หล่อจัง
เด็กโรงเรียนไหนน่ะ
น่าจะโรงเรียนอื่นนะ
แต่เธอใส่ชุดรร.จารยงนะ
ใช่เด็ก ม.ปลายจริง ๆ เหรอ
น่าจะใช่ละมั้ง
ทำไมเหรอ
เจอคนรู้จักเหรอ
เปล่าหรอก ต่อให้เจอจริง ๆ เขาก็จำฉันไม่ได้หรอก
โรงเรียนแถวนี้ ก็น่าจะสอบเสร็จกันแล้ว
เห็นนักเรียนออกมาเดินเล่นข้างนอกกัน
- เธอไม่ชอบกินเบอร์เกอร์เหรอ - เปล่านะ ฉันชอบ
แล้วทำไมเธอกินแบบนั้นล่ะ
มันชิ้นใหญ่เกินไปน่ะสิ
ฉันไม่มองหรอก กินตามสบายเลย
ฉันไม่มองจริง ๆ
ก็ได้ ๆ
กัดหรือยัง
อื้อ
นั่นเธอกัดไปคำหนึ่งเหรอ
น่ารักจัง
พี่จองฮยอบกับไอ้ชันอู ตีกันเรื่องซูอาแหง ๆ
ซูอาก็ร้ายไม่เบาเลยนะ
เออ ไว้คุยกันนะ
- พี่ - ว่าไง
ได้ข่าวว่าโดนพี่จองฮยอบ ซัดมาเหรอพี่
ใครบอก
ไอ้โจจองฮยอบบอกเหรอ
มั่วแล้ว ฉันซัดมันไปเยอะกว่าอีก
ใคร ๆ เขาก็พูดกัน
ว่าพี่ตีกับพี่จองฮยอบที่ร้านเบอร์ลิน เพราะแย่งซูอากัน
บ้าเอ๊ย
ว่าแต่ซูอาไปทำอะไรไว้พี่
ผมได้ยินมาว่าเธอทำให้ พี่แทยองกับแทฮีเลิกกัน
- อะไรนะ จริงเหรอ - จริงพี่
ได้ยินว่าวุ่นวายมาก แก้วแตกของแตกไปไม่รู้เท่าไร
ฉันก็ไม่นึกว่า เธอจะไปเจอผู้ชายไปทั่วแบบนี้
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอ ล้วงคอหลังกินข้าวตลอด
- ล้วงคอเหรอ - ใช่ค่ะ
เธอแหลใส่คนอื่นว่า กินเท่าไรก็ไม่อ้วน
ก็เลยไปล้วงคอหลังกินข้าวทุกครั้ง
เธอเคยเป็นเพื่อนสนิทซูอานะ
เธอนินทาเพื่อนแบบนี้ได้ไง
ฉันก็นอยเหมือนกันนะ
ถ้าคนอื่นก็คิดว่าฉัน แปลกเหมือนซูอาจะทำไง
เธอก็แปลกในแบบของเธออยู่แล้วนะ
ว่าไงนะ
เธอล้วงคอทุกครั้งที่กินข้าวจริงเหรอ
ไหนนางบอกว่ากินเท่าไรก็ไม่อ้วน
แต่จริง ๆ คือ ล้วงคอทุกครั้งที่กินข้าว
พี่จองฮยอบกับไอ้ชันอู ก็ตีกันแย่งซูอา
ฮยอนซูนี่ก็ร้ายไม่เบานะ
(พี่ยูอึน)
นี่อึนนะ เธอทำอะไรอยู่
ทำไมเหรอคะ
ฉันว่าจะชวนเธอมากินข้าวน่ะ
ไม่ค่ะ
อย่ายุ่งกับฉันเลยค่ะ
ไม่ต้องกินข้าวก็ได้ ออกมาเจอก็ยังดี
เธออยู่ไหน อยู่บ้านเหรอ
พี่อยากรู้อะไรจากฉันเหรอคะ
ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
แต่ถ้าเธออยากพูดอะไร เธอบอกฉันได้นะ
ฉันรู้สึกว่าฉันต้องเสียใจแน่ ถ้าฉันไม่ถามไถ่เธอเลย
ฉันขอโทษนะ ถ้าทำให้รู้สึกรำคาญ
ตอนนั้นเธอกวาดพื้นอยู่แถวนี้
ใช่ ตอนที่ฉันเข้าใจนายผิดไง
มันก็สมควรแหละ ฉันทำให้เธอคิดอย่างนั้น
แล้วนายเคยเห็นฉันที่อื่น นอกจากตรงนี้กับป้ายรถเมล์ไหม
- เคยสิ - จริงเหรอ
เธออยู่คนเดียวตลอด...
เหมือนกับฉันเลย
แต่ทำไมเธอไม่ค่อย ไปไหนมาไหนกับฮยอนจองล่ะ
ฉันรู้สึกผิดไง
ฮยอนจองต้องทะเลาะกับคนอื่น เพราะฉันบ่อย ๆ
ฉันก็เลยไม่ค่อยอยู่กับเธอที่โรงเรียน
ส่วนมากเราไปเล่นกัน ที่บ้านเธอ ไม่ก็บ้านฉัน
แล้วก็ติวหนังสือด้วยกัน
นั่นคือเวลาเดียว ที่ฉันรู้สึกสบายใจเลยนะ
ฉันควรดีกับฮยอนจองให้มาก ๆ สินะ
ยังไงเหรอ
ก็ซื้อของกินให้มั้ง
ตอนนี้เธอลดน้ำหนักอยู่ ที่อยากได้คือแฟนมากกว่า
ตอนนี้ห้องเรียน คงไม่มีใครอยู่ใช่ไหม
เหมือนเดิมเป๊ะเลย
ก็แหงสิ เพิ่งผ่านไปหกปีเองนะ
(คังออร์ค)
เหมือนเดิมไม่มีผิด
ตรงนั้นมีสนามบาส มาตั้งแต่แรกแล้วเหรอ
อะไรนะ
ตรงไหนเหรอ
ฉันก็ไม่เคยได้ทำแบบนี้เลยสักครั้ง
- สู้ ๆ - ทำไมเหรอ
เวลาที่หนุ่ม ๆ เล่นบาสกัน
สาว ๆ ก็จะไปนั่งเชียร์ อยู่ข้าง ๆ สนาม
บางครั้งฉันก็อยาก ดูเพื่อน ๆ เล่นเหมือนกันนะ
แต่ก็ไม่เคยได้ดูเลย
งั้นวันนี้ก็ทำซะสิ
หืม
ไปกัน เธอไปนั่งเชียร์ฉันนะ
นายจะไปเล่นบาสเหรอ
ตอนนี้เลยเหรอ
- สู้ ๆ จ้า - สู้ ๆ น้า
ขอเล่นด้วยได้ไหมครับ
ใครเนี่ย
- แก ๆ - เออ ๆ หล่อมาก
ผมขอเล่นด้วยได้ไหมครับ
- เอาสิ - ก็ได้ ๆ
งั้นแบ่งเป็นทีมนะ
- สองต่อสามเหรอ - ได้สิ
เอาจริงใช่ไหมเนี่ย
ส่ง
- ตายแล้ว - โห
เก่งมาก
ช้าไป
- เท่จัง - เก่งเนอะ
แย่งมา!
บล็อกให้อยู่
โดคยองซอก สู้ ๆ !
- เฮ้ย! - ปัดโธ่
บ้าจริง
เฮ้ย
- เดี๋ยว ๆ อย่า - โดคยองซอก!
โดคยองซอก!
นายเล่นเก่งมากเลย
เพราะเธอเชียร์ดังมากไง
จริงด้วยเนอะ
ฉันก็ไม่นึกว่าฉันจะเชียร์เก่งขนาดนี้
พี่คะ ๆ
แฟนพี่เหรอคะ
ใช่จ้ะ
- อิจฉาจัง - ฉันก็ด้วย
ไปกันเลยดีไหม
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีครับ
เมื่อกี้พี่เขาเรียกพี่คนนั้น ว่าโดคยองซอกใช่ป้ะ
เอ๊ะ ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน
เฮ้ย ใช่แน่ ๆ
ตำนานหนุ่มหล่อของโรงเรียนเราไง
สุดจริง
เราไปทำอะไรกันต่อดี
ไปกินข้าว แล้วไปดูหนังไหมล่ะ
ดูหนังเหรอ
ถ้ากลับไปชุดนี้ เธอโดนล้อไปทั้งวันแน่
ค่อยกลับตอนฮยอนจองหลับสิ
จริงด้วยแฮะ
ซูอา
เธอกินข้าวหรือยัง
กินทำไมคะ
กินไป ฉันก็ไปล้วงคออยู่ดี
ทุกคนที่มหาลัยคงคิดว่า ฉันโรคจิตหมดแล้วสินะคะ
แถมฉันยังโกหกพี่อีก
ยายฉันยังไม่ตายค่ะ
ฉันเคยบอกคยองซอก ว่าฉันเคยอยู่กับยาย
พี่คงรู้อยู่แล้วสินะคะ
เขาไม่ใช่คนที่จะมาพูด เรื่องส่วนตัวคนอื่นหรอก
จริงด้วยค่ะ
เพราะเขาไม่ได้สนใจฉันเลยด้วยซ้ำ
เขาสนใจแต่คังมีแร
เธอเกลียดมีแรเพราะคยองซอกเหรอ
ฉันคิดว่าไม่ใช่เพราะคยองซอกหรอก
จากที่ฉันเข้าใจนะ
เธอเกลียดมีแรมาตั้งแต่แรกแล้ว
ใช่ค่ะ ฉันเกลียดมาแต่แรกแล้ว
ทำไมล่ะ
คนเราไม่ได้ทำศัลยกรรม เพื่ออยากสวยอย่างเดียว
แต่ทุกคนอยากทำสวย เพราะมีเรื่องที่อยากทำต่อ
ฉันเคยมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ตอนอยู่ ม.สาม
เธอก็ดีกับฉันมาก...
จนเหมือนคนรับใช้เลย
เธอก็หน้าตาปกตินี่แหละค่ะ
แต่เธอไปทำตาสองชั้น ก่อนจะขึ้น ม.ปลาย
พอทำมาเธอก็สวยมากเลย
แล้วเธอก็จงใจ ไปคบกับผู้ชายที่ฉันชอบอยู่...
ทั้ง ๆ ที่เธอก็รู้ดีว่าฉันชอบเขา
แต่เธอไม่ชอบมีแร มาตั้งแต่แรกเลยนะ
เพราะเธอสวยไงคะ
ฉันคงเกลียดเธอ เพราะเธอทำหน้ามาสวยมากมั้งคะ
เฮ้ย นายได้โพสต์รูป...
รูปผู้หญิงคนสวย ๆ เอกเดียวกับฉัน ที่ฉันเคยส่งให้...
ลงในเน็ตบ้างหรือเปล่า
เปล่านะ ฉันก็ส่งให้คนอื่นดูบ้าง แต่ไม่ได้โพสต์เลย
อ๋อ แต่ฉันเคยเห็นรูปคนคล้าย ๆ เธอ อยู่ในเน็ตด้วยนะ
ใส่ชุดเดียวกันเลย
นายพูดถึงอะไร
สวัสดีครับ
อ้าว วอนโฮ ว่าไง
ผมมีเรื่องจะบอกพี่ครับ
เรื่องอะไรเหรอ
ตอนนี้เลยเหรอ
- สวัสดีครับ - หวัดดี
เกิดเรื่องอะไรเหรอ
ผมก็ว่างั้นครับ
เรื่องอะไร
พี่รู้จักฮยอนซูอาใช่ไหม
รู้จักสิ ทำไมเหรอ
เธอมาพูดอะไรแปลก ๆ กับผม ผมก็เลยสงสัยว่ามันยังไง
แล้วผมก็ไปเจอนี่มา
นี่ใครเหรอ
รูปไม่เห็นหน้าครับ แต่ผมว่าใช่ซูอาแน่ ๆ
ผมมั่นใจ
แต่เธอคิดว่าผมเป็นคนถ่าย แล้วโพสต์ลงในเน็ต
เพราะผมเคยถ่ายรูปเธอมาก่อนครับ
แต่ผมไม่ได้ทำจริง ๆ
พี่ช่วยเธอหน่อยนะครับ
หนังจบเราต้องรีบ ขึ้นรถเมล์รอบสุดท้ายเลยนะ
งั้นหนังจบแล้วไปกันเลย
อื้อ
เด็กสมัยนี้มันใจแตกกันเร็วจริง ๆ
อย่าไปสนใจเลย
แบบนี้คงจะสอบเข้ามหาลัยได้หรอก จริง ๆ เลย
ตาย ๆ หวังว่าลูกสาวฉัน คงไม่ไวไฟแบบนี้นะ
ไม่ไหว
เมื่อกี้ลุงว่าใครคะ
ลุงก็พูดคนเดียวนะจ๊ะ...หนู
คังมีแรเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
ฉันเคยบอกแล้วไง ฉันไม่กลัวใครง่าย ๆ หรอก
ไหนบอกว่าไม่กลัวใครง่าย ๆ ไง
ฉันก็ไม่ได้กลัวนะ
จะกินคนเดียวเลยเหรอ
น่าเกลียดจริง ๆ
ฮยอนซูอา เธอเป็นขอทานเหรอ
เป่ายิ้งฉุบกันไหม ใครแพ้ต้องไปจุ๊บซูอา
ไม่เอาเดี๋ยวติดโรค
ได้ข่าวว่าเธอโดนพ่อแม่ทิ้งด้วยนะ
น่าสงสารจริง ๆ
ว่าแต่ทำไมล่ะ
- เพราะสกปรกใช่ไหม - เพราะสกปรกใช่ไหม
- เหมือนรู้ใจ - คิดเหมือนกันเป๊ะเลย
ตลกจัง
ถ้าฉันเป็นพ่อแม่เธอ ฉันก็ทิ้ง
ไม่ต่างกัน
ไม่อาบน้ำบ้างหรือไง
เรื่องอื่นฉันไม่รู้หรอกนะ แต่เธอต้องอาบน้ำบ้าง
กลับบ้านคนเดียวได้ใช่ไหม
กินให้หมดแล้วก็รีบกลับซะนะ
อย่าไปเลยค่ะ
อย่าทิ้งหนูไปอีกนะคะ
ฉันทำไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะคะ
ถึงเธอจะไม่มีเพื่อนเลย แต่ก็ขอให้มีความสุขนะ
แม่คะ
นี่ ๆ นั่นฮยอนซูอาเหรอ
ฮยอนซูอาเหรอ
สุดยอด
ใช่จริง ๆ ด้วย
ไม่นึกเลยว่าเธอก็สวย
นั่นสิ ทำไมก่อนหน้านี้ เธอถึงมอมแมมขนาดนั้น
ฉันสวยเหรอ
ผิวเธอขาวใสมากเลย เธอใช้เครื่องสำอางเหรอ
ไม่ได้ใช้นะ
ซูอาสวยสุดในโรงเรียนเราเลยว่าไหม
- ไม่ใช่สักหน่อย - ใช่สิ
ฮยอนซูอา คนนี้ชอบเธอ
- เฮ้ย ไม่ใช่! - อะไรกันเนี่ย
เห็นไหม
- เมื่อกี้น่ารักมากเลยว่ะ - นั่นดิ ๆ
ฉันต้องสวยและน่ารัก
เพื่อให้คนอื่น ๆ มารักฉัน
แต่ฉันก็ต้องไม่รู้ตัวด้วยว่า ฉันเป็นคนสวย
ฉันต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัว และไม่ฉลาดเกินไป
ฉันต้องยิ้มและเห็นด้วย กับทุก ๆ คนเสมอ
ต้องจิตใจดีและเป็นมิตร
ไปกันเถอะ
จริงด้วย รถเมล์ เราต้องวิ่งแล้ว
ช้าไปสองนาที
แย่แล้ว ทำไงดีเนี่ย
- แท็กซี่ไหม - นั่งไปถึงนู่นเลยเหรอ
แป๊บนึงนะ เดี๋ยวฉันดูก่อน ว่ามีเงินอยู่เท่าไร
ฉันมี 26,000 วอน นายมีเท่าไรเหรอ
ถ้าไม่พอ เดี๋ยวฉันเอาจากที่บ้านได้
งั้นฉันเรียกแท็กซี่นะ
(ค้นหาแท็กซี่ที่อยู่ใกล้ ๆ)
(ไม่มีรถแท็กซี่ให้บริการ)
- ไม่มีแท็กซี่เลย - แล้วทำไงล่ะ
งั้นเราไปที่ซาวน่ากันไหม
ซาวน่าเหรอ
เราไม่อนุญาตให้ผู้เยาว์ ใช้บริการหลังสี่ทุ่มถึงตีห้าครับ
เราเป็นเด็กมหาลัยกันแล้วนะคะ
คุณดูจากบัตรนักศึกษาเราได้นะคะ
(ซาวน่า เปิดตลอด 24 ชั่วโมง)
ปกติฉันมากับแม่ตลอด ก็เลยลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย
มีรถไปโซลบ้างไหมครับ
โอเคครับ
งั้นเราไปบ้านพ่อแม่ฉันดีไหม
คงไม่ดีเท่าไรใช่ไหม
- เธอกลับไปบ้านสิ - แล้วนายล่ะ
เดี๋ยวฉันรออีกหน่อยนึง ค่อยขึ้นรถรอบแรกกลับ
- งั้นฉันรอกับนายด้วย - เธอกลับบ้านเถอะ
ไม่เอา ฉันไม่อยากให้นายรอคนเดียว
ไปบ้านพ่อแม่ฉันดีกว่านะ
เราไม่มีทางเลือกแล้ว
- เธอกลับไปคนเดียว... - แม่คะ
ยังไม่นอนเหรอคะ
แม่อยู่ไหนเหรอ
อยู่งานวันเกิดครบรอบ 70 ปี ของย่าน่ะสิ
ตอนนี้เรายังกลับไม่ได้ เพราะพ่อลูกดื่มไปเยอะ
- ใครเหรอคุณ - มีแรค่ะ
ลูกสาวคนสวยของพ่อ
มีแรจ๋า!
เสียงพ่อเมาแล้วจริงด้วย
- มีอะไรหรือเปล่าลูก - ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
แล้วพ่อแม่จะกลับมา...
เอ๊ย จะกลับบ้านตอนไหนคะ
มีแร มีแร!
เมื่อไรเราสองพ่อลูกจะได้ไป ร้องคาราโอเกะกันอีก
เข้าไปเลยค่ะ ไป๊ ๆ
ว่าแต่ลูกโทรมาตอนนี้ มีอะไรหรือเปล่า
ไม่มีปัญหาอะไรแน่นะ
ค่ะ ไม่มีเลย หนูสบายดี
ค่ะ
งั้นพรุ่งนี้ก็กลับมาบ้าน... เอ๊ย กลับบ้านดี ๆ นะคะ
รอพ่อสร่างค่อยกลับนะแม่ ค่ะ
ตอนนี้พ่อแม่ฉันไม่อยู่บ้าน
ที่นี่แหละ
ตอนม.ต้น เธอก็อยู่บ้านหลังนี้เหรอ
ใช่ เราอยู่ที่นี่กันมา ตั้งแต่ฉันอยู่มัธยมต้นแล้ว
เข้าไปกันเลยไหม
นี่แหละบ้านฉัน
อืม
นั่งก่อนสิ
โอเค
เดี๋ยวฉันหาอะไรให้กินนะ
ได้สิ
(ปลาหมึก)
นี่ปลาหมึก
นี่ก็ปลาหมึก
อันนี้เนื้อแดดเดียว
อะไรเนี่ย มีแต่กับแกล้มทั้งนั้นเลย
มีขนมบ้างไหมเนี่ย
(ซอสมะเขือเทศ)
โซจู
นายเอาโซจูไหม
เอาสิ
พอดีไม่ค่อยมีอะไรกินเลย
นี่ก็เยอะแล้ว
ใส่ชุดนักเรียนอึดอัดไหม
ก็ไม่นะ
ชุดเธอน่าจะอึดอัดกว่าอีก
เปลี่ยนเสื้อผ้าสิ จะได้ไม่อึดอัด
เดี๋ยวฉันมานะ
นี่นาย!
อย่านะ ไม่ได้!
- ไม่ได้นะ ห้ามดู! - ทำไมล่ะ
- เอาคืนมานะ - ดูนิดเดียวเอง
ฉันก็เคยเห็นเธอเมื่อก่อนแล้วนะ
แล้วจะดูไปทำไมล่ะ เอาคืนมานะ
ไม่ให้ดู เอามา คืนมานะ
- ดูนิดเดียว... - อย่าทำแบบนี้สิ
เธอโกรธเหรอ
ใช่ ฉันโกรธ
ขอโทษนะ
แต่ฉันสงสัยอยู่อย่างหนึ่งนะ
นายก็รู้ว่าฉันเคยหน้าตาแบบไหน ทำไมยังชอบฉันอีกล่ะ
ถ้าฉันยังหน้าตาเหมือนเดิม
นายจะยังชอบฉันอยู่ไหม
เธอก็เป็นเธอ
มันไม่ได้สำคัญหรอก
แต่ว่า...
ฉันก็คิดถึงใบหน้าเก่าเธออยู่บ้างนะ
งั้นก็ได้...
ฉันให้นายดูแค่แป๊บหนึ่งก็ได้
ไม่เป็นไร ถ้าเธอไม่อยากให้ดู ฉันไม่ดูก็ได้
แค่สามวิพอนะ
ห้ามเกินนะ
พร้อมไหม
หนึ่ง สอง...
สาม
ถ้าเห็นแล้วนายยังชอบฉันอยู่
แปลว่านายคงชอบฉันจริง ๆ แหละ
(My ID is Gangnam Beauty)
ฉันเสียจูบแรกไปแล้ว
- ใครเหรอ - แฟนมีแร
หล่อวัวตายควายล้มมาก!
เธอยังไม่เปิดมือถือเลย ฉันยังติดต่อไม่ได้
รูปถ่ายมาโดยที่เธอไม่เต็มใจทั้งนั้น
ทำไมคุณถึงลบไม่ได้ครับ
เหยื่อเหรอคะ
ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากให้คนคิดกับฉัน แปลก ๆ แบบนั้น
ฉันว่าคยองซอกชอบเธอ มากกว่าเธอชอบเขาอีกนะ ว่าไหม
ไว้ฉันมาขอเธอแต่งงานที่นี่นะ
เธอทักฉันก่อนเองนะ
เธอยิ้มให้ฉันก่อนด้วย!
รู้ไหมว่านี่อะไร
วันนี้เจอซูอาบ้างไหม
ทำอะไรของแก